Kim / czym jest tytułowa Samantha ? Każdy żeglarz wie, choć odpowiedź na to pytanie nie jest tak oczywista. Samanta to oczywiście imię dla Łodzi, która jest niczym kobieta, dla marynarza. Łajba to sposób na życie na podróżowanie i najważniejsza istota w codziennych bojach. Samantha to wyjątkowa łajba, która mimo swojego wieku, niedoskonałości i zużycia materiału ciągle jest tą najważniejszą. Posiada doświadczenie i duszę, a to przecież jest najważniejsze. I mimo, że wokół dużo innych Łodzi, Samantha nie ma sobie równych. Lubicie tę szantę ? Piszcie w komentarzach.
Ty nie jesteś kliprem sławnym a G a
Cutty Sark czy Betty Lou a G a
w Pacyfiku portach gwarnych F G a
nie zahuczy w głowie rum F G a
Nie dla ciebie są cyklony a G a
Hornu także nie opłyniesz a G a
w rejsie sławnym i szalonym F G a
w szancie starej nie zaginiesz F G a
Hej Samantha, hej Samantha F
kiedy wiatr ci gra na wantach C a
gdy rysujesz wody tafle F d
moje serce masz pod gaflem a
Czasem ciężko prujesz wodę C
i twe żagle już nie nowe a
jesteś łajbą pełną wzruszeń, F G
jesteś łajbą co ma duszę. a G a
Ale teraz wyznać pora a G a
chociaż nie wiem czemu psia kość a G a
gdy cię nie ma na jeziorach, F G a
na jeziorach pusto jakoś F G a
Gdy w wieczornej przyjdzie porze a G a
śpiewać zwrotki piosnki złudnej a G a
gdy cię nie ma na jeziorze F G a
to Mazury nie są cudne F G a
Czasem kiedyś już zmęczona a G a
w chwili krótkiej przyjemności a G a
w złotych słońca stu ramionach F G a
ty wygrzewasz stare kości F G a
A gdy przyjdzie kres twych dróg a G a
nie zapłaczę na pogrzebie a G a
wiem ze sprawi dobry Bóg F G a
byś pływała dalej w niebie. F G a
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz